Familiemediation

Conflicten binnen families raken vaak diep en zijn zelden eendimensionaal.
Relaties, geschiedenis en onderlinge verhoudingen werken door in het hier en nu.

Wanneer communicatie vastloopt, is het niet vanzelfsprekend om met elkaar in gesprek te blijven, terwijl juist daar de mogelijkheid tot verandering ligt.

Ik begeleid familiemediation in zowel minder complexe als meer complexe situaties.
Van gesprekken tussen twee personen tot vraagstukken binnen bredere familieverbanden en familiesystemen.

De focus ligt daarbij niet op het beëindigen van een relatie, maar op het begrijpen en waar nodig transformeren daarvan.

Ik ben aangesloten bij de Vereniging van Familierecht Advocaten en Scheidingsmediators (vFAS).

Binnen mijn praktijk richt ik mij niet langer op scheidingsmediation, maar op mediation in situaties waarin relaties en onderlinge verhoudingen opnieuw vorm moeten krijgen. Daarbij kunt u denken aan het opnieuw vormgeven van het ouderschap, het aanpassen van ouderschapsplannen of het herstellen van familiebanden.

Mijn aanpak is gericht op het creëren van duurzame en werkbare afspraken, met oog voor de belangen van alle betrokkenen en in het bijzonder die van kinderen.

Mijn manier van werken

Als mediator werk ik faciliterend. Ik begeleid het gesprek, zonder oordeel en zonder het over te nemen.

Ik werk met wat zich in het gesprek aandient; in de inhoud, in de interactie en in wat vaak onuitgesproken blijft.
Daarbij neem ik steeds de bredere context mee: de geschiedenis, de onderlinge verhoudingen en de patronen die zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld.

Mijn achtergrond en opleiding, onder andere bij Interakt op het gebied van systemisch werk, maken dat ik werk met oog voor zowel de inhoud als wat er in de onderlinge dynamiek meespeelt.
Soms ligt de nadruk op het verhelderen van standpunten en het maken van werkbare afspraken.
In andere situaties helpt het om stil te staan bij terugkerende patronen of wat zich in de loop van de tijd tussen mensen heeft ontwikkeld.
Steeds sluiten we aan bij wat op dat moment nodig en helpend is.

Dat vraagt van alle betrokkenen de bereidheid om niet alleen naar de ander te kijken, maar ook naar de eigen rol in wat is ontstaan.